بابای دوقولوها و گل پسر

بسم الله الحکیم سالی گذشت و باز ، روز جهانی اتیسم باز منم و یک دنیا حرف منم و رژه ی افکار پریشان منم و حالی غریب باز می خواهم بنویسم (( دخترم سحر!)) اما نه ! امسال را متفاوت با گذشته بنویسم ؛ من که غرق در دریای تفاوتم دخترم ستاره! امسال برای تو مینویسم برای تو که زندگی سخت و پر رنجی را پیش رو داری؛ ستاره ی من !  از همین امروز که کودکی خردسال هستی بخاطر خواهر دوقلویت محکوم هستی به تحمل محدودیتها و رنجها؛ لذتهای بدیهی کودکی برایت تعریفی ندارد ؛ خوب است که می فهمی و بر خواسته های طبیعی خودت اصرار نمی ورزی و شرمنده ام نمی کنی خوشحالم که سحر خواهری مهربان دارد که از همین خردسالی چون ...